ด้วยรักและอาลัย

 
ด้วยรักและอาลัย แด่น้องโอมที่จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ  18 พฤษภาคม 2553

น้องโอม (นัฐพล สุเพียร) เด็กชายวัย15ปี (อายุในขณะนั้น)เด็กนักเรียนโรงเรียนสาธิตเกษตร วิทยาเขตกำแพงแสน ฉายแววนักวิจัย นักพัฒนาด้านการเกษตรตั้งแต่ครั้งแรกได้พบและได้คุยด้วย น้องโอมมีความสนใจในธรรมชาติ ศิลปวัฒนธรรมและหัตถกรรมพื้นบ้าน และอื่นๆอีกมาก ชอบสะสมเครื่องมือเครื่องใช้ ศิลปหัตกรรมพื้นบ้าน ต้นไม้ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นไม้ป่า ปาล์ม ปรง และพันธุ์ไม้อื่นๆ แต่ที่โปรดปรานมากก็จะเป็นต้นไม้ใบด่าง เจอะเจอที่ไหนก็จะส่งข่าวและส่งภาพมาให้ผมดูเสมอๆ น้องโอมมีความอุตสาหะ ในด้านการเรียนรู้ มาก ได้เข้าร่วมโครงการหมอดิน ได้ทำงานด้านงานวิจัยเรื่องประโยชน์ของกรดฮิวมิคที่มีต่อพืช  รวมทั้งได้เข้าศึกษาเรื่องผลของรังสีแกมม่ากับพันธุ์พืช

 ตัวผมเองเคยถามน้องโอมว่า จบมัธยมปลายแล้วจะเรียนต่อสาขาวิชาใด น้องโอมบอกว่าจะเรียนด้านการเกษตรเพื่อว่าในวันข้างหน้าจะได้เอาความรู้กลับมาตอบแทนคุณแผ่นดินที่เกิดมา

ตลอดเวลาที่คบกับน้องโอม น้องโอมเป็นทั้งหลาน เป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งลูกศิษย์ที่น่ารักมาก

เดือนเมษายน 2552 น้องโอมป่วยไม่สบาย จากการตรวจของแพทย์พบว่าน้องโอมเป็นโรคร้าย มะเร็ง   ถึงแม้ว่าน้องโอมรู้ตัวว่าเป็นโรคนี้  น้องโอมเองก็ไม่มีความกลัวอะไร ยังคงกล้าที่จะเผชิญหน้าต่อสู้กับโรคนี้  ตลอดเวลาที่ไม่สบาย ช่วงที่ร่างกายแข็งแรงพอ  น้องโอมจะออกไปดูและศึกษาเกี่ยวกับต้นไม้เสมอๆ 

น้องโอมต่อสู้กับโรคร้ายนี้จนถึงวันที่ 18 พฤษภาคม 2553 เวลา 01.35 น. น้องโอมก็ได้จากไปอย่างสงบ 
(โรคภัยที่ทำให้น้องโอมต้องจากพวกเราไป ไม่ใช่มะเร็ง แต่เป็นโรคเกี่ยวกับปอด)
                                                                                                                  ********* หัวใจสีแดง*********
                                                                                                  
                เอ่ยอำลาอาลัยด้วยใจเศร้า            สิ้นแล้วเงาคนดีที่เคยเห็น

สุดอาลัยใจหายไม่วายเว้น             ด้วยจำเป็นจำพรากจำจากลา

ด้วยเพรงกรรมจำพรากจากกันแล้ว  ขอหลานแก้วสู่แคว้นแดนสุขา

          แต่นี้ไกลเกินพบเกินสบตา             ขอฝากฟ้าคุ้มครองน้องโอมเทอญ
         ขอให้ดวงวิญญาณของน้องโอมจงไปสู่สุคติเถิดนะ……………………..จาก ลุงจง
                                          ***ขอขอบคุณน้องไก่ที่ช่วยเขียนคำกลอนให้***
                                                                *********หัวใจสีแดง *********
                                                     

About sala12a

A simple man, easy going ......
This entry was posted in เรื่องเล่า. Bookmark the permalink.

One Response to ด้วยรักและอาลัย

  1. เชษฐ์ says:

    จากเด็กน้อยค่อยเติบใหญ่ย่างสิบห้า รักเดินป่าดูปาล์มงามพร้อมจิตนิสัยดีมีน้ำใจใครใกล้ชิด ล้วนเป็นมิตรมุ่งหมายใจผูกพันจากวันนั้นถึงวันนี้ที่สัมผัส ปรากฎชัดเฉกเช่นเป็นวสันต์ที่โปรยจิตมิตรภาพซาบซึ้งกัน ขอน้องรักพักบนสวรรค์นิรันดร์เทอญ………….ขอร่วมไว้อาลัยด้วยครับ เชษฐ์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s